97143216 uni25or1 سازمان آب و برق خوزستان دانشگاه شهید چمران اهواز بررسی امکان استفاده از زئوپلانت و زغال زیستی حاصل از بقایای گیاهی در کنترل ریزگردها (مطالعه موردی - منطقه بستان) فارسی چکیده: فرسایش بادی یک معضل بزرگ زیست محیطی در مناطق خشک و نیمه خشک است که سبب هدر رفت خاک و تولید گرد و غبار می‌گردد. بنابراین کاربرد شیوه‌های مدیریتی مناسب از طریق افزودن خاکپوش‌های مختلف به سطح خاک» روشی مناسب جهت پایداری خاک و کنترل فرسایش بادی است. هدف اصلی این مطالعه بررسی تاثیر بیوچار باگاس نیشکر و کنوکارپوس و زئوپلانت بر برخی خصوصیات فیزیکی» شیمیایی» مکانیکی و کنترل فرسایش بادی بوده است.بتابراین آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمارها شامل بیوچار باگاس نیشکر و کنوکارپوس و زئوپلانت در سه سطح (». او ۴ درصد وزنی) و رطویت (۲۵ و ۸۵۰ ظرفیت زراعی) بوده است. نمونه‌های خاک از یکی از کانون‌های بحرانی تولید گرد و غبار استان خوزستان (تالاب هورالعظیم) از عمق ۱۰-۰ سانتی- مترجممع‌آوری شد. نمونه‌های تیمار شده به مدت ‎٩۰‌ روز در سینی‌های به ابعاد ( طول ۷۰ سانتی‌متر < عرض ۳۰ سانتی‌متر* ضخامت ۱۰ سانت‌متر) انکوباسیون شد. شامل زغال زیستی کنوکارپوس و باگاس نیشکر و زئوپلانت در ۳ سطح (» ۲و ۴ درصد وزنی) و در ۲ سطح رطویتی ۲۵ درصد و۵۰ درصد ظرفیت زراعی (۳2) و ۳ تکرار اعمال شدند. تیمارهای آزمایشی در سینتی‌هایی به ابعاد ۷۰*۳۰ و به ارتفاع ۱۰ سانتیمتر به مدت ۳ ماه انکوباسیون شدند. قبل و بعد از دوره‌ی انکوباسیون برخی پارامترهای فیزیکی» مکانیکی ( رطوبت ظرفیت مزرعه, پایداری ماکدانه, وزن مخصوص ظاهری» تخلخل, مقاومت به نفوذء مقاومت کششی, شاخص تردی خاکدانه, مقاومت برشیء شاخص سلهء بافت خاک و شاخص امکان استفاده،زئوپلانت ،زغال سنگ زیستی،بقایای گیاهی،کنترل ریزگردها 1530603001 24 0 0 بله بله خاتمه یافته بله ./files/site1/yekta_program/projects/567.pdf 1755670127